27 Kasım 2007

Bunalım...

Sözcüklerim varmıyor uzaklarına…
Düşüncemdesin aklımın karmaşık bulduğum bir adresindesin
Gittiğim tüm yolların vardığı .
Çığlıklara karışan sevda yüklü bir sesim var
Güzel mi değil mi bilemediğim boğulan ama beni rahatlatan
Duy sesimi çığlığımı duy yeter ki duy.

Artık kaybolmak istemiyorum aramızdaki dağın eteklerinde
Sessizliğime ortak ol… ya da sesim ol…
Bu yüzden işte özlemem yaşadığın şehirleri, soluduğun havayı
Çığlıklara karışan sevda yüklü bir sesim var
Ya duy sesimi ya da sessizliğim ol…

Hiç yorum yok: