17 Ekim 2007

Inti-Illimani

Inti-Illimani grubunun ismi şu şekilde biçimlenmiştir; uzunca bir süre adları olmadan birçok konsere çıktılar, geniş dinleyici ağına sahip pek çok şarkı bestelediler, Latin Amerika turnesinde Bolivyalı gitarist Eulogio Dávila, Bolivya’nın bağımsızlık günü’nde Bolivya’daki bir dağın isminden esinlenerek grubun adının İnti-İllimani olmasını istedi.“Ayamara” lehçesinde “Inti” güneş anlamına gelmektedir. “Illimani” ise La Paz ve Bolivya’ya yakın sıra dağlardır. Bu şekliyle Inti-Illimani dağlarının güneşi olmaktadır.

Muzik hayatında ikibin yedi yılında kırk yılını devirecek olan Inti-Illimani, bu süre içerisinde neredeyse dünyanın heryerinde çok büyük bir etki yarattı. Geleneksel Latin Amerika müziğinin köklerini en iyi şekilde koruyan grup, otuzun üzerinde üflemeli, telli ve vurmalı çalgı kullanmaktadır. Kullanılan bu enstrümanların bütünlük içerisinde birbiriyle olan uyumu, yürüyüşü, düzenlemeleri ve armonik yapısı insan ruhunun en büyük hazinelerinden biri olmuştur. Müzik anlayışı olarak toplumsal öğeleri temel aldıkları için, oluşturulan besteler tarihle beraber yaşamakta ve toplum tarihinin bir parçası olmaktadır.

Grup 1966 yılında Santiago Teknik Üniversitesi’ne mühendis olmak için gelen kimya mühendisliği bölümündeki Horacio Duran ve arkadaşları tarafından kuruldu. Eğitim gördükleri alanların farklı olmasına karşın, yaşadıkları toprakların ruhu, ortaklaşan Şili, Peru, Bolivya, Arjantin kültürü, atalarının mirası onları köklerinden alarak toplumsal bir taraf olarak müzikte buluşturdu. Bu buluşma zaman içerisinde doğal olarak toplumla derinden bir bağ kurarak, İnka, Maya ve Latin melodilerini çağdaş formlarda uyarlayarak, Latin Amerika’da “Nueva Canción” * dönemine hayat verdi. Özellikle bu noktada Victor Jara’nın mirasını üstlenmişlerdir.

Üniversitede iken yaşamını börek ve şarap satarak kazanan Horacio Duran, cumartesi geceleri “La China” isimli yer altı gazinosunda çıkarken, öğrencilerin göstermiş olduğu ilgiden cesaret alarak bir arkadaşlarının babasından aldıkları parayla ilk turnelerini 1968’de Arjantin’de yaparlar. “Si somo Americanos” isimli şarkılarıyla büyük bir ilgi görürler. Bu turnenin ardından Üniversite yönetimi o zaman grubun kullandığı lokali kapatır. Horacio Duran o dönemleri ileride anlatırken “O dönemler müziğimizin başlangıç dönemiydi, üniversite hayatımız, üniversitede yaşadıklarımız çok önemli değil bizler için” diyecektir. 1970 yılında gelindiğinde keskinleşen toplumsal dönüşümde, grup Şili’li lider Salvador Allende’nin başkanlık seçimleri kampanyasına aktif bir şekilde katılarak parti programını müziğe dökme misyonunu üstlenirler. 68 kuşağının marşlarından biri olan “Venceremos” da bu amaçla o dönemde bestelenir.

11 Eylül 1973’te Pinochet tarafından gerçekleştirilen askeri darbe sırasında, onlar Avrupa turnesinin ilk ayağı olan İtalya’da dörtyüz bin kişiye konser veriyorlardı. Allende hükümetinin kültürel elçileri olarak Avrupa turnesine çıkan ve darbeden sonra 15 yıl boyunca ülkesine dönemeyen Inti-Illimani, 18 Eylül 1988’de ülkesine döndü. Karşılamaya, Pinochet’yi ve kanlı darbeyi lanetleyen onbinlerce kişi bir miting edası içerisinde zaferin şarkısı “Venceremos” ile katıldı. Yaşanan bu süreç aynı zamanda Inti-Illimani için müzikal değişim ve sürekliliğin bir parçası oldu. Değişim için, bir çok ülke müziği ve kültürleriyle tanışmaları ve bunu bünyelerine katmaları, süreklilik için ise eğer darbe sırasında ülkelerinde olsalar idi Şili’ deki diğer sanatçı ve gruplar gibi kendilerinin de darbeden nasibini alacak olmaları idi. Bu olayı anlatan Inti-İllimani “sürgüne gönderilmemiz aynı zamanda şarkı söylememizin de devam etmesine vesile oldu. O anlamda şanslıydık, yani bir nevi dönüm noktası oldu.” demektedir. Yurt dışında kaldıkları zaman zarfında 1982’de İngiliz Akademi ödülü aldılar.

İlerleyen süreç içerisinde, Peter Gabriel , Bruce Springsteen, Mercedes Sosa, Sting ve Wynton Marsalis ile Uluslararası Af Örgütü içerisinde, Peter Gabriel, Paco Peña, John Williams, Emma Thompson, Karen Matheson, Maria Farantouri ve Salsa Celtica ile Victor Jara Vakfı’nda çalıştılar. Grup ile yapılan röpörtajlarda kendilerinin bir siyasi parti ile ilişkilerinin olmadığını fakat, yaşamlarının politika ile içiçe geçtiklerini, hatta grubun bazen bir propagandadan da ileri gittiğini, toplumsal bağlarının kuvvetli olmasından ötürü toplumun duygu ve düşüncelerini yansıttıklarını ve nihayetinde daha iyi bir dünya için uğraştıklarını söylemişlerdir.

2003 yılında “Viva Italya” isminde yayımlayacakları gibi 1980 yılında “En Directo Italia” albümünü onbeş yıl kendilerini misafir eden Italya’ya bir saygı olarak yayımladılar. 1989-1998 yılları grubun inanılmaz bir hızla müzikal büyüme yaşadığı yıllar oldu.1997 ve 1998 grup üyelerinden bazıları değişti ve kadro; Horacio Duran, Jorge Culon, Marelo Coulon, Manuel Merino, Juan Flores olarak devam etti. 2000 yılına Inti-İllimani eski kayıtlarının tekrar yayımlamaya kararı aldı.. 1973-1987 yıllarını kapsayan “The Best of Inti-Illimani”, “Inti-Illimani Performs Victor Jara” ve konser kayıtlarından oluşan “Inti-Illimani: Antologia en Vivo” bunlar arasındadır. 2002 yılında Inti-Illimani bünyesine üç yeni genç müzisyen kattı (Efren Viera, Daniel Cantillana, Cristian Gonzalez). Aynı yıl kasım ayında yeni grup elemanları ile birlikte “Lugares Comunes” isimli albümü çıkarttılar. 2004 yılında oniki ve ondört yaşlarında maden ocağında çalışan iki erkek kardeşin (Basilio ve Bernardino Vargas) hayatını anlatan “The Devil's Miner” isimli filmin müziğini yaptılar. Bu çalışmada film ve Inti-Illimani dört tane uluslararası ödül kazandı. 2005 yılında ise yeni tamamlanan “My Little World” isimli filmin müziklerini yaptılar. 2007 yılında müzik yaşamında kırk yılını tamamlayacak olan İnti-Illimani dünya turnesi düzenlemeyi planlamaktadır.

Jorge COULON (Gitar, Tiple, Rondador, Zampona, Santur, Arp, Vokal)
Marcelo COULON (Gitar, Quena, Piccolo, , Bass, Vokal)
Daniel CANTILLANA (Violin, Bas, Zampona, Viola, Mandolin, Vokal)
Juan FLORES (Bas, Cajon, Cuatro, Charango, Quena, Gitar, Mandolin, Sikus, Vokal)
Cesar JARA (Gitar, Tiple, Bas, Charango, Vokal)
Christian GONZÁLEZ (Lute, Piccolo, Quena, Sikus, Cajon, Bas, Vokal)
Efren MANUEL VIERA (Congas, Bongo, Cajon, Timbales veo Latin perküsion, Klarnet, Saksafon, Vokal)

Nueva Canción* : Coğrafik bölge olarak bir çok toplumsal ve politik etkilere maruz kalmış Şili’de 1960’lı yıllarda Violeta Parra tarafından başlatılan ve Victor Jara tarafından devam ettirilen Şili müziğinin köklerinin araştırılması ve korunması üzerine başlatılan bir akım.

Kaynak:
1- www.inti-illimani.cl
2- www.inti-illimani.com
3- www.msu.edu/~chapmanb/jara/enueva.html
4- Nueva Canción,The Rough Guide.1994.Ed. Broughton, S. Ellingham, . Penguin

Hiç yorum yok: